Back to Top
 

 
 

کندو

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
          كندو  (Kendo)        در واقع يک  هنر  رزمي  پيشرفته  ژاپني  است که مدرن ترين  نوع  دفاع  را آموزش مي دهد.    اين  هنر،  ريشه  در  سنت هاي  شمشيربازي قديمي ژاپنيهاي جنگجو يا همان  سامورايي ها  دارد و  علاوه  بر  تجهيز  افراد  به  انواع  فنون  دفاع شخصي راههاي مناسبي را در جهت شناخت هر چه بهتر درون افراد عرضه مي نمايد.    کلمه kendo (کندو) از لغت ken به معناي شمشير و do به معناي راه يا مسير مشتق شده است، معناي اين دو کلمه در کنار يکديگر، راه شمشير است.     اين عبارت توصيف کننده راه انسان در زندگي، نحوه شکل گيري شخصيت، انضباط شخصي، مهارت و احترام به ديگران مي باشد. ادامه اين فنون مدرن، افراد را به بالاترين سطح جسماني و ذهني رسانيده و نظم و انضباط شخصي را آموزش مي دهد.     ريشه  فنون  کن دو  به تاريخ سده هاي 1568-1336 و  مدارس  آموزش شمشير بازي  سامورايي هاي عصر muromachi برمي گردد. در اين زمان، جنگ هاي داخلي در اين کشور رواج داشت و آموختن شمشيربازي براي مردم به منظور دفاع و مبارزه در برابر ارتش فئودال يک نياز به شمار مي رفت و در حقيقت به همين دليل بود که بسياري از مدارس ژاپني، اين روش را تا آغاز دوره حکومت ( tokugawa  1863-1600) ادامه دادند و تاثير بسياري بر روي اين ورزش گذاشتند. البته تمرين و آموزش با شمشيرهاي واقعي يک خطر جدي براي علاقمندان اين هنر رزمي محسوب مي شد. بنابراين با آغاز قرن هجدهم ميلادي، استادان اين رشته تصميم گرفتند تا با استفاده از ابزارها و تجهيزات بي خطروايمن،به آموزش و  گسترش آن  بپردازند  و اين بار از يک ابزار مبارزه ژاپني به نام (shinai) استفاده کردند.    بعد از جنگ جهاني دوم، اين هنر رزمي ممنوع اعلام گرديد زيرا اين طور به نظر مي آمد که کاربران اين هنر به طور تلويجي اعلام جنگ مي کنند      اما  با  آغاز  سال 1952 بار  ديگر،  ورزش kendo به مردم معرفي گرديد و اين بار تنها به عنوان يک رشته ورزشي صرف و نه يک هنر رزمي جنگجويانه و با يک پيام جهاني در همه دنيا گسترش پيدا کرد تا فرهنگ مردم ژاپن را به ديگران بشناساند. در حال حاضر، kendo علاوه بر دارا بودن همه قابليت هاي رزمي و ظرفيت هاي فرهنگي به راهنمايي مناسب براي آموزش نسل هاي جوان تبديل شده است.                

موارد مرتبط